Normalny – hasło tylko ze słownika wyrazów obcych?

Empatia to słowo klucz do zrozumienia dwóch, z pozoru odległych wydarzeń, którymi żyła Polska w mijającym tygodniu. Piszę oczywiście o przypadku nauczycielki klasy zerowej ze szkoły w Szczodrem na Dolnym Śląsku oraz zachowaniu personelu szpitala w Łukowie.

Coraz częściej słyszymy o tym, że ludzie, którzy mają troszczyć się o nasze dzieci, zamiast okazywać im czułość i serce, dręczą je i poniewierają. Jaka jest tego przyczyna? Moim zdaniem, jest nią błędny proces rekrutacji pracowników i brak ich prawdziwej kontroli. To, że dana osoba ma bogate CV, zdobyte kolejne stopnie awansu zawodowego nie świadczy o jej umiejętnościach interpersonalnych, a szczególnie tych potrzebnych do pracy z najmłodszymi. Zarówno nauczycielka ze Śląska, jak i szpitalny personel, aby być zatrudnionymi, musiały wykazać się określoną wiedzą. Czy ktoś jednak je oceniał pod kątem dojrzałości emocjonalnej, zdolności do odczuwania stanów psychicznych innych osób? Zachowanie osób, których praca polega na opiece i pomocy najmniejszym i bezbronnym było karygodne. Co gorsza, nie było jednostkowe, tylko trwało dłuższy czas. Dziwi więc fakt, że to nie przełożeni, tylko rodzice, a nawet obce osoby odpowiednio zareagowały na zło, które dotykało kneblowane dzieci w jednym przypadku i pozostawioną bez opieki, usmarowaną własnymi odchodami, niewiele ponadroczną dziewczynkę w drugim.

Absurdem jest to, że rodzice z Łukowa, czuwając w szpitalu przy własnych chorych dzieciach, potrafili bezinteresownie zaopiekować się potrzebującym serca maluchem, a nie potrafiły tego zrobić osoby, których jest to zarówno obowiązkiem, jak i służbą. Właśnie służbą, bo przypomnę, jednym z elementów przyrzeczenia każdej pielęgniarki i położnej jest przeciwdziałać cierpieniu. Z drugiej strony cieszy fakt, że wspomniani rodzice okazali się normalnymi ludźmi. Sądzę, że nie potrzebują żadnych nagród i wyróżnień, bo za bycie – podkreślę – normalnym, takowych się nie daje. Mało tego, wierzę, iż żyję jeszcze w takich czasach, gdy jednak człowiek człowiekowi jest człowiekiem, a nie wilkiem.

Redaktor Paweł Malinowski

• Komentarz
• Opinie