Cukrzycy wyleczyć nie można

Nieleczona cukrzyca może prowadzić do uszkodzenie nerek i oczu, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, amputacji kończyn dolnych.

Wzmożone pragnienie, niekiedy tylko suchość w jamie ustnej, zwiększone ilości oddawanego moczu (również w nocy), osłabienie, zaburzenia koncentracji, senność, gwałtowne chudnięcie, zakażenia skóry, trudno gojące się rany mogą wskazywać na zachorowanie na cukrzycę.

– Pod nazwą cukrzyca kryją się przewlekłe zaburzenia przemiany węglowodanów o różnej etiologii, które prowadzą do podwyższenia poziomu cukru (glukozy) we krwi na czczo, między posiłkami lub w początkowym okresie tylko po posiłkach – mówi Joanna Kędzierska, specjalista chorób wewnętrznych, diabetolog z Poradni Cukrzycowej przy Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie. – Zaburzenia te wynikają z nieprawidłowego wydzielania insuliny przez komórki ją produkujące zlokalizowane w trzustce, albo też z osłabionego działania insuliny na komórki, tkanki i narządy takie jak: wątroba, mięśnie szkieletowe, tkanka tłuszczowa.

Atakuje podstępnie i cicho
Następstwem hiperglikemii (wzrostu poziomu glukozy w surowicy krwi) są objawy kliniczne cukrzycy. Najczęstsze to: wzmożone pragnienie, niekiedy tylko suchość w jamie ustnej, zwiększone ilości oddawanego moczu (również w nocy), osłabienie, zaburzenia w koncentracji, senność, chudnięcie, zakażenia skóry, utrudnione gojenie ran. – Niekiedy jednak cukrzyca może przebiegać bez istotnych objawów klinicznych, lub mogą one być tylko nieznacznie wyrażone, co nie znaczy “obojętne” dla organizmu chorego – mówi nasz ekspert.

Cukrzyca typu 1 to cukrzyca młodzieńcza
Dzieci i młodzi dorośli zapadają głównie na cukrzycę typu 1, dawniej zwaną cukrzycą młodzieńczą, w przebiegu której obserwuje się znaczne upośledzenie lub całkowity brak produkcji insuliny. Pierwotne przyczyny uruchamiające kaskadę reakcji autoimmunologicznych niszczących komórki B trzustki nie są do końca jasne. Wśród czynników środowiskowych mogących za to odpowiadać u osób z pewną predyspozycją genetyczną bierze się pod uwagę infekcje, szczególnie wirusowe, czynniki żywieniowe i klimatyczne. Ocenia się, że dopiero zniszczenie około 80-90 proc. komórek B wysp trzustkowych doprowadza do zaburzeń w gospodarce węglowodanowej i wystąpienia pierwszych objawów klinicznych choroby. W tym typie cukrzycy pacjent od samego początku musi być leczony insuliną podawaną z zewnątrz w postaci zastrzyków podskórnych lub z użyciem osobistej pompy insulinowej. Przerwanie leczenia insuliną powoduje zagrożenie życia chorego w następstwie kwasicy ketonowej.

Cukrzyca typu 2 – epidemia XXI wieku
Cukrzyca typu 2 występuje u ok. 85 proc. wszystkich chorych z cukrzycą. Z uwagi na znaczny wzrost zachorowalności na ten typ cukrzycy zwana jest ona epidemią XXI wieku. Częściej rozwija się u ludzi starszych i wynika ze względnego niedoboru insuliny, a nie całkowitego braku jej produkcji. W jej rozwoju kluczową rolę odgrywają dwa czynniki: zaburzenia w wydzielaniu insuliny oraz upośledzenie wrażliwości tkanek na jej działanie, czyli tzw. insulinooporność.

Anna Moraniec

• Zdrowie i Uroda