Bez zmian w prawie nie wygramy walki z dopalaczami

RZESZÓW. Prof. Czesław Kłak zaproponował autorskie rozwiązanie problemu dopalaczy w Polsce.

– Obowiązująca od 1 lipca 2015 r. nowa definicja środków zastępczych nie rozwiązuje problemu przeciwdziałania dostępności dopalaczy – uważa prof. Czesław Kłak, dyrektor Kolegium Prawa oraz Podkarpackiego Centrum Kryminalistyki, Kryminologii i Medycyny Sądowej WSPiA.

Pomysł na rozwiązanie problemu przedstawił na wystąpieniu inaugurującym Panel Ekspertów, zorganizowanym w siedzibie Najwyższej Izby Kontroli w Warszawie. Jego zdaniem, w obecnym stanie prawnym możliwa jest sytuacja wprowadzenia do obrotu nowego produktu, bardzo szkodliwego dla zdrowia, stwarzającego realne zagrożenie dla życia, którego uznanie za środek zastępczy w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii będzie bardzo utrudnione. Problemem jest także to, że wytwarzający oraz wprowadzający do obrotu taką substancję nie poniosą odpowiedzialności na postawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Autorskie rozwiązanie krok po kroku
Zdaniem profesora Kłaka, należy wprowadzić do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii inną definicję środka zastępczego, bez odwoływania się do jakiegokolwiek załącznika czy wykazu substancji zabronionych (niebezpiecznych).

Dyrektor Kolegium Prawa WSPiA uważa, że dla skutecznej walki z problemem dopalaczy w Polsce ważne jest, aby definicja środka zastępczego obejmowała każdą substancję, która nie znajduje się legalnie w obrocie (nie została dopuszczona do obrotu), zawierającą substancję psychoaktywną, używaną zamiast lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancje psychotropowe.

Przyjęcie takiej definicji umożliwi eliminowanie z obrotu każdej substancji, która stanowić może zagrożenie dla życia lub zdrowia człowieka. Dotyczyć to będzie wszystkich produktów mających charakter psychoaktywny – z wyłączeniem leków i innych legalnych produktów – których przepisy nie dopuszczają wyraźnie do obrotu.

Prof. Czesław Kłak wskazuje również, że należy wprowadzić odpowiedzialność karną za wytwarzanie, wprowadzanie do obrotu, a także udzielanie i posiadanie środków zastępczych. Pamiętajmy, że niejednokrotnie są to substancje o wiele bardziej szkodliwe niż te, które są zabronione jako środki odurzające lub substancje psychotropowe. Obecnie rozwiązania prawne w tej materii są dalece niewystarczające.

Anna Moraniec

• Rzeszów