Poczta Polska ściąga zaległy abonament

KRAJ. Polacy muszą płacić opłatę abonamentową, nawet jeśli nie popierają narodowych mediów.

W pierwszym kwartale 2019 r. Poczta Polska wysłała ponad 64 tysiące wezwań do zapłaty i wystawiła ok. 14 tysięcy tytułów wykonawczych. Po potrąceniu prowizji na rachunek KRRiT wpłynęło ponad 8,8 mln zł. Telewizja Polska od dawna budzi sporo kontrowersji. Wielu Polaków, niepopierających rządzących nie chce wspierać publicznych mediów, dlatego próbuje unikać płacenia abonament. Są nawet tacy, którzy proszą operatorów o wyłączenie kanałów TVP!

Dziś jeśli ktoś zarejestrował odbiornik i nie płacił, nalicza się mu abonament pięć lat wstecz. W sumie wychodzi ponad 1,5 tys. zł. Poczta Polska na podstawie ustawy z 21 kwietnia 2005 roku o opłatach abonamentowych oraz zgodnie z umową zawartą z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji, jest operatorem, który realizuje ściągalność opłaty abonamentowej. Regularnie przypomina o sobie odbiorcom. Od stycznia do marca br. wysłała 64166 upomnień do abonentów zalegających z płatnościami. Zadłużenie w całości lub w części uregulowało 18383 abonentów, wpłacając kwotę 9,363 mln zł brutto. Po potrąceniu prowizji za obsługę, operator przekazał KRRiT 8,801 mln zł.

W analogicznym okresie roku poprzedniego wysłano 126837 upomnień. Zadłużenie w całości lub w części uregulowało 14737 abonentów, wpłacając kwotę 14,272 mln zł brutto. Na rachunek KRRiT operator przekazał 13,415 mln zł – mówi w rozmowie z money.pl Teresa Brykczyńska, rzecznik prasowy KRRiT. W całym ubiegłym roku Poczta Polska wysłała ponad pół miliona upomnień, a ponadto wystawiła 149,5 tys. tytułów wykonawczych. Na rachunek Rady przekazano 188,342 mln zł, w tym 77,850 mln zł z tytułu wyegzekwowanych upomnień, a 110,492 mln zł z realizacji tytułów wykonawczych.

W 2018 r. Spółka wnioskowała o umorzenie zaległości 6 788 zadłużonym w kwocie 9,7 mln zł, zaś przedawnieniu uległy zaległości w kwocie 245,1 mln zł.

45 proc. respondentów nie chce płacić abonamentu

Polacy od dawna starają się uciec od obowiązku płacenia abonamentu nazywanego już nawet podatkiem Kurskiego. Według danych portalu Wirtualnemedia.pl – 45 proc. respondentów nie chce płacić abonamentu. Pozytywnie co do kwestii współfinansowania TVP odnosi się jedynie 38 proc. badanych.

Już dwa lata temu oburzeni stronniczością mediów, nazywanych narodowymi, internauci zaczęli podpisywać się pod petycją, w której domagali się wyłączenia z ich pakietów wszystkich programów publicznej telewizji. „W ciągu ostatniego roku tzw. media publiczne (TVP oraz PR) zostały przez rządzącą partię gruntownie przerobione na ordynarną tubę propagandową. Niczym nie różnią się obecnie w swym przekazie od siermiężnej, propartyjnej propagandy z czasów Gomułki, w niczym też nie przypominają mediów niezależnych, obiektywnych i pluralistycznych”- argumentowali.

Zapytaliśmy prawnika, czy użytkownik może odmówić płacenia abonamentu, jeśli nie chce wspierać telewizji popierającej wyłącznie jedną partię. – Ustawa w art. 4 przewiduje zwolnienie podmiotowe od opłat abonamentowych. Są to osoby, które ukończyły 75 lat, osoby zaliczone do I grupy inwalidzkiej, osoby, które otrzymują świadczenie pielęgnacyjne, niesłyszące, niewidome, których ostrość wzroku nie przekracza 15 proc.; kombatanci będący inwalidami wojennymi lub wojskowymi; osoby, które ukończyły 60 lat i mają prawo do emerytury, której wysokość nie przekracza miesięcznie kwoty 50 proc. przeciętnego wynagrodzenia -wylicza dr Joanna Paśkiewicz, rzeszowska adwokat. – To zwolnienia podmiotowe, które w żaden sposób nie nawiązują do ich przekonań. Wszelakiego rodzaju inne przesłanki nie uzasadniają zwolnienia z opłaty abonamentowej – zaznacza.

Warto jednak zauważyć, że prawo precyzuje również obowiązki mediów. Opłatę abonamentową pobiera się w celu umożliwienia uwaga: „misji publicznej”, o której mowa w Ustawie o Radiofonii i Telewizji. Art 21. mówi, że: „Publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu.” – Znając praktykę, trzeba by uzyskać orzeczenie organu przesądzające o tym, że skoro opłatę abonamentową pobiera się w celu umożliwienia misji publicznej, a telewizja czy radio jej nie realizuje – co też trzeba by wykazać, zasadność pobierania opłat jest żadna – wyjaśnia mec. Paśkiewicz. – Powiem tak: karkołomne do wykazania i nie widzę możliwości, żeby w zwykłym postępowaniu to zostało uwzględnione – nie ma złudzeń.

wk

• Kraj i Świat