Heniu nigdy nie przestanie być

Parę dni temu Andrzej Celiński napisał, że Heniu jest człowiekiem tak uczciwym, iż do głowy mu nie przyjdzie, że to nie jest bezwyjątkowa reguła.
I to największa prawda o Heniu, który kilkanaście lat temu pisał: „Chciałbym iść pod prąd, przeciwko powszechnej obecnie tendencji kalkulowania i zahandlowania: „przebaczę ci, jeśli się pokajasz”, „przeproszę, jeśli najpierw ty mnie przeprosisz”. I myślę sobie jakie to cholera niemodne słowa, a jakie mądre i potrzebne, a Heniek o tym wiedział już w 2007 roku, bo on nawet do końca pewnie nie rozumiał, o co z tą kalkulacją chodzi – sam będąc wzorcem dobroci, który w Sevres powinien mieć osobny pomnik.

Ale nie będzie miał, bo przecież Heniu nigdzie nie odszedł, a mi nie przejdzie dzisiaj przez gardło „był”, w ogóle nigdy mi nie przejdzie, bo choć chorował i Przyjaciele mówili, że jest bardzo źle, to przecież zawsze będzie.
Heniu nigdy nie przestanie być, choćby dlatego, że zostawił w nas wszystkich – każdemu kto go na swej drodze spotkał niezwykły kawałeczek siebie samego: swojej mądrości, ciepła i tej wielkiej energii do czynienia dobra, do robienia rzeczy – zawsze porządnych i przyzwoitych rzeczy.
Rozdawał i dzielił się, więc Heniu zawsze będzie obok, choć nie zadzwonisz, nie pogadasz, nie posłuchasz i takich wieczorów jak ten ze zdjęcia już nie będzie.
Ale on będzie patrzył i czuwał, choć z zupełnie innego miejsca.

I jedyne pocieszenie z tego Twojego bycia gdzie indziej, że wyruszyłeś w drogę w pięknym towarzystwie. I nuci Ci na pewno po drodze wielka Ewa Demarczyk tę zapomnianą piosenkę do tekstu Leszka Długosza.
I będzie śpiewać, gdziekolwiek byście teraz oboje nie byli.

„I w zdumieniu rosną cienie
Na werandzie,
Wiklinowy nagle za nas westchnął stół.
Taka cisza, taka chwila,
Tak naprzeciw my…
Niby razem, ale nie ma nas już
Spójrz –

I są rzeczy, i są miejsca
Gdzieśmy byli.
Biegną schody do ogrodu
Jak co dnia –
Jeszcze przecież na nich trwamy,
Ale jakże nie ci sami,
Raczej bardziej z przypomnienia
Coraz więcej w nas milczenia,
Nie ma nas.

Wciąż się dziwisz,
Mówisz: szkoda,
Że to już, i że aż tak”

Do zobaczenia.

Redaktor Naczelny Super Nowości Jakub Karyś

• Polecane