
Leżące na południu Hiszpanii w prowincji Andaluzja portowe miasto Malaga oferuje wiele atrakcji. Chyba najciekawszą
z nich jest Muzeum Picassa, trzecia pod względem wielkości i wagi kolekcji tego typu placówka po Paryżu
i Barcelonie.
Museo Picasso Malaga powstało stosunkowo późno, bo dopiero w październiku 2003 roku. Ulokowano je w XVI-wiecznym renesansowym pałacu – Palacio de los Condes de Buenavista, który z kolei zbudowano na ruinach pałacu Nasrydów – ostatniej arabskiej dynastii rządzącej w Andaluzji w latach 1237-1492. Niedaleko tego miejsca znajduje się plac Plaza de la Merced, gdzie mały Pablo często bawił się w dzieciństwie. W placówce zgromadzono ponad 230 prac artysty, uważanego za największego malarza zeszłego stulecia, umieszczonych w 11 salach. Są tam zarówno wczesne portrety, tworzone przez Picassa jeszcze pod koniec XIX wieku, jak i prace powstałe w początkach XX wieku, gdy w jego twórczości wyodrębniono okres błękitny (lata 1901-1904) i różowy (lata 1904-1907), oraz późniejsze dzieła kubistyczne, które powstawały aż do lat 70., w tym ostatnią pracę „Mężczyzna, kobieta i dziecko”. Muzeum to zlokalizowano w Maladze, ponieważ malarz się tam urodził w 1881 r. i bardzo chciał, by jego dzieła były obecne w rodzinnym mieście. Dzięki hojności spadkobierców artysty – synowej Christiny Ruiz-Picasso i wnuka Bernarda Ruis-Picasso, którzy podarowali odziedziczone obrazy, powstała kolekcja, którą obecnie możemy podziwiać.
Nie umiał pływać i prowadzić auta
Pablo Picasso (1881-1973) w swojej twórczości łamał stare kanony sztuki, był nieszablonowy, a swym pracom nadawał całkiem nowe znaczenie. Był on artystą wszechstronnym i uniwersalnym, mającym wpływ na każdą dziedzinę współczesnej plastyki. Choć kojarzony jest głównie z malarstwem, to z powodzeniem realizował się także w grafice, rzeźbie i ceramice. Dość wcześnie odkryto jego talent i już jako trzynastolatek miał wystawę plastyczną. Rok później rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Pięknych w Barcelonie, a w wieku 16 lat był już w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Madrycie. W 1936 r., po wybuchu wojny domowej wyemigrował do Francji. Jeszcze przed I wojną światową stworzył nowy styl w sztuce – kubizm, i był mu wierny aż do śmierci. Inne ciekawe fakty z jego życia: nie potrafił jeździć samochodem i nigdy nie zrobił prawa jazdy, nie potrafił również pływać. Choć odniósł sukces artystyczny i finansowy i był bogaty, to prowadził skromny i prosty styl życia. Był znany, jako wielki miłośnik kobiet, lecz nie miał szczęścia w miłości i jego związki nie trwały długo. W 1918 r. ożenił się z tancerka Olgą Koklową – owocem tego związku był syn Paul. Potem z dwóch innych związków doczekał się jeszcze trojga dzieci: syna Claude’a i córek Mayi i Palomy. Miał lewicowe, poglądy a w 1944 r. wstąpił nawet do Francuskiej Partii Komunistycznej.
Zmarł w Mougins we Francji na niewydolność płuc i serca w wieku 92 lat, będąc do końca w pełni sił artystycznie twórczych. Już za życia dzieła Picassa osiągały zawrotne wartości i był milionerem. Obecnie są jeszcze droższe. W maju 2004 r. jego obraz „Chłopiec z fajką” z 1905 r. został sprzedany za 126,4 mln dolarów, a w 2015 r. dzieło „Przepiękny Dom” poszło za 164,4 mln dolarów.
Kolejne rekordy to zapewne tylko kwestia czasu…
Wit Hadło


