Rentę dostała przed zawałem serca. Po drugim zawale jej odebrano

BOREK STARY. Lekarz orzecznik ZUS odebrał jej rentę, mimo że jest bardziej chora niż wtedy, gdy inny lekarz ją przyznawał.

Gdy w 2002 roku ból w klatce piersiowej ścisnął jej gardło, trafiła do szpitala, gdzie stwierdzono stan przedzawałowy. W 2003 roku w związku ze złym stanem serca przyznano jej czasową rentę, do 31 listopada 2011 roku. – W maju 2004 r. dostałam rozległego zawału serca. Życie uratowała mi szybka pomoc udzielona w Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie. Kolejny zawał, po którym ledwo przywrócono mnie do życia, dopadł mnie w lipcu 2007 roku. Jestem cały czas na lekach, cierpię też na inne schorzenia, a lekarz orzecznik odebrał mi rentę. Pozostałam bez środków do życia i bez szans na pracę – mówi Zofia Borkowska z Borku Starego.

Pani Zofia opowiada, że gdy stawiła się na komisję lekarską ze stertą dokumentacji medycznej nagromadzoną przez kilka lat leczenia, nikt jej nie przeglądał. Orzekający w jej sprawie medyk był zaś lekarzem rodzinnym, a nie kardiologiem. Co prawda kardiolog został wezwany na konsultację, ale ograniczył się do zbadania jej słuchawkami i stwierdzenia, że “nie jest niezdolna do pracy”. Na tej podstawie renta został mi odebrana – mówi pani Zofia i dodaje, że próbowała pytać w urzędzie pracy o jakieś zatrudnienie, niestety, urzędniczka zdziwiona odpowiedziała jej: “Do pracy po dwóch zawałach? Do jakiej pracy? Dla zdrowych jej nie mamy”.

Niezdrowy, ale nie niezdolny do pracy robi różnicę
Pani Zofia odwołała się od tej decyzji do Sądu Okręgowego w Rzeszowie, ale ten podtrzymał decyzję orzecznika ZUS. Teraz próbuje odwołać się od decyzji ostatniej komisji lekarskiej. Co na to ZUS?

– Zgodnie z przepisami Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, lekarz orzecznik nie odbiera renty. Wydaje tylko orzeczenie o niezdolności do pracy, które stanowi podstawę decyzji rentowej – mówi Małgorzata Bukała, rzecznik prasowy Oddziału ZUS w Rzeszowie. – Na wniosek osoby starającej się o świadczenie rentowe lub o przedłużenie prawa do dalszego pobierania renty lekarz orzecznik przeprowadza badanie. Jeżeli stwierdzi, że aktualnie, zgodnie z obowiązującymi zasadami orzekania o niezdolności do pracy, stopień naruszenia sprawności organizmu nie powoduje tej niezdolności, orzeka o jej braku i wówczas renta nie jest przyznawana. Lekarz orzecznik zapoznaje się z dokumentacją medyczną niejednokrotnie jeszcze przed badaniem osoby, a czasami po wykonaniu badania. W tej konkretnej sprawie lekarz orzecznik zasięgnął opinii specjalisty z zakresu kardiologii, chcąc rzetelnie wydać prawidłowe orzeczenie. Prawidłowość orzeczenia została potwierdzona w postępowaniu sądowym. Można dodać, że w schorzeniach kardiologicznych dokonał się bardzo duży postęp zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu, co istotnie wpłynęło na obowiązujące obecnie kryteria orzekania o niezdolności do pracy u osób z tymi schorzeniami. Mimo szczerego współczucia dla osób, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, pracownicy ZUS przy okazji przyznawania świadczeń nie mogą się kierować innymi względami niż tylko tymi zapisanymi w ustawie o emeryturach i rentach z FUS – dodaje.

***
To, że człowiek nie jest niezdolny do pracy i w wieku po pięćdziesiątce żadnej pracy nie dostanie, nikogo nie interesuje. To, że oprócz serca Czytelniczce szwankuje zdrowie psychiczne (zawał dopadł ją w 45. roku życia), cierpi z powodu nadciśnienia, cukrzycy, chorób reumatycznych – również. Cóż, miała pecha. Mogła umrzeć na zawał, a nie umarła, a że żyć nie ma za co ani za co się leczyć? Może kolejny zawał rozwiąże sprawę, a lekarzom orzecznikom pozwoli żyć spokojnie.

Anna Moraniec

• Region