
Dzieci powinny ponosić odpowiedzialność za swoje czyny. Pomyślcie tylko o rodzeństwie, które tak brutalnie torturowało psa. Prawda jest taka, że zarówno dziewczyna jak i chłopak są wysoce zdemoralizowani i tylko porządna kara mogłaby na nich podziałać. Wydaje się jednak, że kodeks karny jest zbyt pobłażliwy dla małoletnich. A przecież są oni świadomi tego co robią – nie mają przecież 3 lat. Dziś skupimy się na mniej ciężkim przestępstwie, bo kradzieży. Co grozi dziecku?
Tytułem wstępu – kim jest osoba nieletnia w świetle prawa
Dzieci także powinny odpowiadać za swoje naganne czyny. Jednak polski kodeks jest bardzo pobłażliwy. Przede wszystkim pojawia się w nim definicja osoby nieletniej, czyli małoletniej. Otóż zgodnie z treścią Kodeksu cywilnego jest nim osoba do ukończenia 18 lat. Sytuacja wygląda nieco inaczej w przypadku kodeksu karnego. W tym przypadku przepisy są bardziej surowe. Zgodnie z art. 10 K.K. każdy kto popełnia czyn zabroniony przez ustawę, po ukończeniu 17 roku życia odpowiada jak osoba dorosła. Większość małoletnich popełnia wykroczenia, które nie są przestępstwami, a przez to nie podlegają oni odpowiedzialności karnej. Ale są rzecz jasna wyjątki. Małoletni, który ukończył 15 lat może ponosić odpowiedzialność karną jeżeli popełni ciężkie przestępstwa, do których zalicza się ciężkie pobicie skutkujące uszczerbkiem na zdrowi, umyślne sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego. Dotyczy to rozbojów i wzięcia zakładników, ale też zbiorowych gwałtów czy zabójstwa. Jak więc zauważyliście jest ustawa, której celem jest
zapobieganie i zwalczanie demoralizacji. Dotyczy to osób, które nie ukończyły lat 18. Dotyczy ona też osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17. W przypadku ciężkich przestępstw dzieci są reprezentowane przez adwokata do spraw nieletnich.
Od kiedy dziecko odpowiada za swoje czyny?
Wydaje się, że już 6 letnie dziecko potrafi rozróżnić co jest dobre, a co złe. Ale w polskim prawie ta sytuacja wygląda zdecydowanie inaczej. Wyobraźcie sobie, że odpowiedzialność za popełnienie czynu karalnego dziecko będzie ponosić dopiero po ukończeniu 13 lat. I jak zauważyliście użyliśmy słowa „odpowiedzialność”. Ale tutaj odpowiedzialność nie do końca idzie w parze z karą, gdyż w przypadku dzieci zamiast kar sądy stosują środki wychowawcze. Tylko w skrajnych przypadkach stosuje się środki poprawcze. Nieletni, którzy ukończyli 17 lat ponoszą odpowiedzialność na zasadach przewidzianych w Kodeksie Karnym i Kodeksie Postępowania Karnego, ale są traktowani łagodniej, właśnie za sprawą wieku. Są więc uznawani za tak samo odpowiedzialnych za czyny, jednak kara jest niższa. Sprawy karne nieletnich odbywają się w sądach. Obrońca w sprawach nieletnich jest darmowy i rodzice czy opiekunowie prawni nie ponoszą z tego tytułu żadnych kosztów. Jego celem jest reprezentowani interesów klienta.
Kradzież w sklepie – co grozi nieletniemu?
Kradzież może być wykroczeniem, ale i przestępstwem. Wszystko zależy od wartość skradzionego towaru. Jeżeli jest to przestępstwo, to złodziejowi grozi od 3 miesięcy do 5 lat. Ale dotyczy to osób dorosłych. W przypadku dzieci kary są zdecydowanie mniej surowe. Zasadniczo w przypadku małoletnich nie stosuje się stricte kar, ale środki wychowawcze. Dziecko może otrzymać upomnienie, ale sąd może zastosować także dozór kuratora. Również rodzice mogą mieć problemy z powodu zachowania dziecka. Najcięższą karą jaką mogą otrzymać jest pozbawienie władzy rodzicielskiej. Dzieje się tak jeżeli sąd uzna, że są niewydolni wychowawczo. Dziecko za kradzież może zostać umieszczone w rodzinie zastępczej, młodzieżowym ośrodku wychowawczym czy młodzieżowym ośrodku socjoterapii. Jeżeli kradzież połączona jest z napadem z bronią w ręku, to kara będzie surowsza. Zatrudnienie adwokata dla nieletnich będzie wtedy konieczne.
Co jeszcze trzeba wiedzieć?
Postępowanie w sprawach nieletnich o kradzież w sklepie toczy się przed sądem rodzinnym, a nie karnym. Sąd przed rozpatrzeniem sprawy zbiera wywiad środowiskowy, a dopiero potem przeprowadza postępowanie dowodowe. Oczywiście przesłuchuje również świadków oraz strony i podejmuje decyzję, jaki środek wychowawczy zastosować. Może skierować sprawcę kradzieży do zakładu poprawczego.
Artykuł partnera



