
PODKARPACIE. W liturgiczne wspomnienie świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca), składka ze wszystkich mszy św. sprawowanych w Kościele katolickim trafia do Watykanu. To historyczna pozostałość po podatku płaconym w średniowieczu na rzecz Stolicy Apostolskiej.
Świętopietrze (grosz św. Piotra), bo o nim mowa to nazwa daniny na rzecz papiestwa płaconej przez średniowieczne europejskie państwa katolickie. Geneza tej opłaty wywodzi się z Anglii i sięga VIII w n.e., kiedy to król Wesseksu wstąpiwszy do jednego z rzymskich klasztorów po raz pierwszy wprowadził ją w swoim państwie. W średniowieczu świętopietrze płaciły kraje uznające zwierzchnictwo lenne papieża.
To m.in.: Anglia, Dania, Norwegia, Szwecja. W naszym kraju wprowadzenie świętopietrza wiąże się zwyczajowo z wydanym przez Mieszka I ok. roku 990 dokumentem Dagome iudex, który poddał Państwo Polskie pod opiekę Stolicy Apostolskiej. Świętopietrze początkowo płacone było przez władców, później obciążono nim bezpośrednio ludność. Oficjalnie wprowadzone je po 1318, za cenę zgody Stolicy Apostolskiej na koronację Władysława I Łokietka. Od XIV w. świętopietrze pobierali korektorzy kurii papieskiej. Przetrwało do czasów reformacji. Jego poboru zaprzestano po 1555 r.
kap


