Głuchota potrafi wykluczyć ze społeczeństwa

Niedosłuch u dzieci prowadzi do opóźnień w rozwoju mowy lub jej całkowitego braku, u dorosłych do zaburzeń psychicznych i depresji.

– Niedosłuch to schorzenie, które może prowadzić do poważnych następstw, zależnych od wieku, w którym się pojawił oraz od stopnia niedosłuchu. Jeżeli niedosłuch pojawi się we wczesnym dzieciństwie może prowadzić do zaburzeń w rozwoju mowy, wady wymowy bądź opóźnieniu rozwoju w ogóle. Niedosłuch u dorosłej osoby może prowadzić do wycofania się z życia zawodowego i towarzyskiego, unikaniu kontaktów z otoczeniem, czy nawet depresji – mówi lek. med. Dorota Szuber, specjalista audiologii i foniatrii, otolaryngolog z Podkarpackiego Centrum Słuchu i Mowy Medincus w Rzeszowie.

Niedosłuch można podzielić na przewodzeniowy, czyli zaburzenia w przewodzeniu dźwięku poprzez ucho zewnętrzne (przewód słuchowy) lub ucho środkowe (błonę bębenkową i kosteczki słuchowe), lub niedosłuch odbiorczy, który powstaje przy zaburzeniach ucha wewnętrznego (ślimaka).

Każdy rodzaj niedosłuchu wymaga leczenia
Przyczyną niedosłuchu przewodzeniowego może być czop woskowinowy, po usunięciu którego słuch wraca do normy, inną przyczyną niedosłuchu przewodzeniowego często jest  zapalenie ucha środkowego ostre lub przewlekłe. Ostre zapalenie ucha środkowego  przebiega z bólem ucha i pogorszeniem słuchu, które ustępują po wyleczeniu stanu zapalnego. Jeżeli zapalenie ucha środkowego ma charakter przewlekły, to poprawę słuchu można uzyskać wykonując zabieg operacyjny, który naprawia przewodzenie dźwięku poprzez błonę bębenkową i kosteczki w uchu środkowym.

Niedosłuch typu odbiorczego może dotyczyć zarówno dzieci, jak i dorosłych, może pojawiać się nagle, lub postępować stopniowo. Niedosłuch odbiorczy u dzieci może być pochodzenia genetycznego lub być związany z porodem. Na powstanie niedosłuchu ma wpływ wcześniactwo, niska waga urodzeniowa, lub komplikacje przy porodzie (niedotlenienie, podawane leki). U dorosłych częstą przyczyną jest hałas w pracy i życiu codziennym, starzenie się, choroby współistniejące (miażdżyca, cukrzyca, choroby neurologiczne), oraz przyjmowane leki (niektóre antybiotyki, leki przeciwnowotworowe). Niedosłuch postępujący w czasie może być początkowo niezauważony przez chorego i jego otoczenie. Pacjent taki dopytuje się po kilka razy, źle rozumie mowę w hałaśliwym pomieszczeniu, prosi o powtórzenie lub podgłaśnia TV lub radio. Dziecko może być uznawane za niezbyt inteligentne, może mieć wadę wymowy lub kłopoty szkolne np. z pisaniem ze słuchu, może się wycofywać z otoczenia, mieć  trudności z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami. Często na takie problemy dziecko reaguje agresją co powoduje kłopoty wychowawcze.

Czasami niedosłuch może powstać nagle bez widocznej przyczyny – często pochodzenia naczyniowego – niedokrwienie ślimaka lub choroba wirusowa (grypa, świnka, różyczka, ospa), najczęściej jest jednostronny z towarzyszącymi szumami usznymi i wymaga natychmiastowego leczenia, które jednak często jest mało skuteczne.

Należy także pamiętać o uszkadzającym wpływie hałasu, który może uszkadzać słuch: w sposób przewlekły (słuchania głośnej muzyki, praca w hałasie) lub nagle (wybuch, sztuczne ognie, głośny koncert rockowy lub haevy metalowy).

Anna Moraniec

• Zdrowie i Uroda