Jest mi wstyd

Rozmowa z MATEUSZEM KANTOREM, kapitanem Karpat Krosno.

– Pamięta pan tak fatalny start sezonu jakiejkolwiek drużyny, w której występował?
– Oczywiście, że sobie nie przypominam, ale… nie jest to dla mnie jakimś wielkim zaskoczeniem. Spodziewałem się, że po krótkim okresie przygotowawczym możemy słabiej wyglądać, choć nie przypuszczałem, że będzie aż tak źle. Jestem rozczarowany i w zasadzie po czymś takim odechciewa się wszystkiego.

– Podobno prawo serii, tu akurat niezbyt pozytywnej, oparte jest w dużej mierze na kwestii psychiki. Z wysokości trybun wyglądało to tak, jakbyście nawet nie wierzyli w szansę na korzystny rezultat.
– Na pewno sporo siedzi w głowie… Wychodzimy na mecze z wiarą, nastawieniem, że możemy pierwsi zdobyć bramkę, ale jak się okazuje, boisko nas weryfikuje i uwypukla fakt, że od tych lepszych drużyn – i personalnie, i piłkarsko – dzieli nas mała przepaść. Musimy przez to więcej pracować niż pozostali, choć inna sprawa, że terminarz na początku sezonu też nas nie rozpieszcza.

– Dziś znów ciężko o uśmiechy na twarzy, ale domyślam się, że nikt z Was nie zamierza się poddać.
– Nie załamujemy się. Wszyscy wiedzieli, łącznie z trenerem i zarządem klubu, że będzie ciężko. Za chwilę zaczynamy grać z zespołami w naszym zasięgu. Czekamy też na powrót wszystkich kontuzjowanych, to też sporo nam pomoże. Jest mi wstyd, że tracimy tyle goli, że nasz bilans jest tak słaby, ale na pewno się teraz nie położymy.

– Niedawno niemal cały kraj dowiedział się, kim jest Mateusz Kantor. Nazwano pana bohaterem, gdy uratował niedoszłego samobójcę. Ucichło już to całe zamieszanie?
– Na szczęście telefon przestał dzwonić, spokój wrócił. Zaczynało robić się niekomfortowo, także w końcu mogę skupić się tylko na piłce. Z tym mężczyzną nie miałem już żadnego kontaktu, ale mam nadzieję, że wszystko z nim dobrze.

Rozmawiał TOMASZ CZARNOTA

• III Liga