Kiedy bez skierowania do okulisty?

– Wprawdzie od 1 lipca zniesione są limity dotyczące świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, między innymi w okulistyce, więc mogłoby się wydawać, że dostępność leczenia okulistycznego ulegnie poprawie. Niestety, tak nie jest. Powód tkwi w pokutującym
u nas biurokratycznym anachronizmie, jaki stanowi konieczność posiadania skierowania do okulisty od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej – mówi prof. Robert Rejdak, prezes Stowarzyszenia Chirurgów Okulistów Polskich.

Według niego, samo zniesienie limitów nie skraca kolejek. – Jeżeli pacjent stwierdza, że gorzej widzi, to zamiast zarejestrować się do konkretnego okulisty musi udać się do lekarza rodzinnego, którego rolą jest wypisanie skierowania. To bez sensu. – Pacjent ze zwyrodnieniem plamki żółtej związanym z wiekiem (AMD), które w zasadzie jest wskazaniem pilnym, traci czas w oczekiwaniu na wizytę u okulisty, co w znacznej mierze wynika z konieczności uzyskania wspomnianego skierowania
– podkreśla prof. Robert Rejdak. I zastrzega, że nie chodzi tylko o chorych z AMD, ale także osoby np. z cukrzycowym obrzękiem plamki (DME), w którym również – podobnie jak wcześniej w przypadku AMD – uruchamiany zostaje program lekowy. – Uwolniono też limity na operacje zaćmy. Na nic zda się samo zniesienie limitów na świadczenia specjalistyczne i wdrażanie tak bardzo potrzebnych programów leczenia, jeżeli dostęp do nich nadal będzie biurokratycznie blokowany już na samym początku ścieżki pacjenta – tłumaczy prezes Stowarzyszenia Chirurgów Okulistów Polskich.

To nie będzie żaden wyjątek

Skierowanie nie jest wymagane do ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych u psychiatry, onkologa, wenerologa, dentysty, ginekologa i położnika. Bez skierowania z poradni specjalistycznych (w ramach świadczeń finansowanych przez NFZ) korzystają także, między innymi, osoby chore na gruźlicę i zakażone wirusem HIV; inwalidzi wojenni i wojskowi; kombatanci oraz osoby represjonowane; cywilne niewidome ofiary działań wojennych; uprawnieni żołnierze lub pracownicy, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa; inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz osoby represjonowane;cywilne niewidome ofiary działań wojennych; uprawnieni żołnierze lub pracownicy w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa; weterani poszkodowani w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa; osoby do 18. r.ż., u których stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu (obowiązuje od 1.01.2017r.); działacze opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowane z powodów politycznych (obowiązuje od 31.08.2017 r.); w zakresie leczenia uzależnień (obowiązuje od 14.10.2017 r.); osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (obowiązuje od 1.07.2018 r.); osoby deportowane do pracy przymusowej oraz osadzone w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (obowiązuje od 30.10.2018 r.)

Okuliści apelują do Ministerstwa Zdrowia

Uważamy, że do tej grupy koniecznie i pilnie powinna dołączyć specjalistyka okulistyczna. W tym kontekście należy podkreślić, że w dziedzinach dotyczących chorób oczu rola lekarza rodzinnego sprowadza się wyłącznie do wypisywania skierowań – zaznacza prof. Robert Rejdak. I dodaje, że lekarze POZ w zakresie okulistyki nie mają ani szkoleń, ani żadnego sprzętu w swoich placówkach, aby podjąć jakąkolwiek interwencję medyczną związaną ze wzrokiem. Zresztą z moich rozmów z lekarzami rodzinnymi wiem, że oni nie chcą w żaden sposób ingerować w leczenie okulistyczne, co oczywiście jest w pełni zrozumiałe.

Anna Moraniec

• Polecane
• Zdrowie i Uroda