
TARNOBRZEG. Odkryte ponad pół wieku temu prehistoryczne szczątki do obejrzenia w Zamku Dzikowskim.
W coraz bardziej oryginalne i zaskakujące eksponaty wzbogacane są zbiory, które można zobaczyć w Zamku Dzikowskim. Obok słynnej kolekcji malarstwa i miniatur rodu Tarnowskich, można teraz także podziwiać niecodzienny rekwizyt rodem z parku jurajskiego.
Zamek Dzikowski oprócz mieszczącego się w nim Muzeum Historycznego Miasta Tarnobrzega, mieści w swoich wnętrzach także Regionalne Centrum Promocji Obszaru Natura 2000. Najnowszą atrakcją centrum są odnalezione w latach 60. ub. wieku kości mamuta.
Szczątki prehistorycznego zwierzęcia wydobyto spod ziemi podczas prac przy budowie Kopalni Siarki Piaseczno. Po zbadaniu ich przez archeologów i potwierdzeniu ich autentyczności, były one przez pewien okres czasu prezentowane w zamku w Baranowie Sandomierskim, gdzie w czasie siarkowego bumu istniała wystawa związana z tym przemysłem. Wiele lat temu zbiór ten został z Baranowa zabrany i przeniesiony do Tarnobrzega. Teraz kości mamuta wydobyto i udostępniono zwiedzającym.
Czym charakteryzowały się mamuty? Najczęściej pod pojęciem mamuta rozumie się wymarłego pod koniec ostatniej epoki lodowcowej mamuta włochatego, choć większość gatunków mamutów nie posiadała owłosienia.
Mamut włochaty należał do ulubionej zwierzyny łownej człowieka w późnym plejstocenie, co znalazło swe odzwierciedlenie w zachowanych do dzisiaj licznych wyobrażeniach i malowidłach, pozostawionych głównie na ścianach jaskiń. Mamuty były źródłem pożywienia, ale dostarczały także materiałów do wyrobu okryć (skóry), sprzętów domowych, narzędzi i ozdób (kości, ciosy). Kości wykorzystywane były sporadycznie również do budowy paleolitycznych domostw.
W powszechnym mniemaniu mamuty były zwierzętami niezwykłych rozmiarów, co zaowocowało przenośnym znaczeniem samego określenia mamut jako czegoś wielkiego. Największy znany gatunek mamuta, mamut stepowy, którego szczątki odnaleziono na obszarze Europy i Azji, osiągał 4,5-5 m wysokości w kłębie.
mrok


