Zespół Sjogrena to problem ludzi, którzy… nie płaczą

Podstawowym problemem, z jakim zmagają się chorzy na zespół Sjogrena, jest suchość oczu, skóry lub błon śluzowych w nosie, gardle, pochwie.

Objawami zmniejszonego wytwarzania łez jest: uczucie „obecności piasku” pod powiekami; pieczenie, suchość oczu; nadwrażliwość na światło, dym papierosowy, suche powietrze; zaczerwienienie spojówek; łatwe męczenie się wzroku. Objawami zmniejszonego wytwarzania śliny są: suchość w ustach; problemy z żuciem i połykaniem jedzenia, problemy z mową; utrata lub zaburzenia smaku i węchu; szybko postępująca próchnica zębów; zakażenie grzybicze jamy ustnej.

– To jedno z najczęściej występujących schorzeń. Klasycznymi objawami jest powiększenie ślinianek przyusznych lub podżuchwowych oraz rozwijająca się suchość błon śluzowych w jamie ustnej, spojówce, rogówce, narządach płciowych – mówi dr n. med Andrzej Wadowski, ordynator oddziału reumatologii w Szpitalu Wojewódzkim nr 2 w Rzeszowie, konsultant wojewódzki ds. reumatologii.

Atakuje przede wszystkim kobiety
Zespół Sjogrena jest przewlekłym, postępującym schorzeniem o podłożu immunologicznym, zajmującym przede wszystkim gruczoły wydzielania wewnętrznego, ale również inne układy i narządy (np. stawy, płuca, serce, wątrobę, nerki, układ nerwowy). Choroba rozwija się, gdy komórki układu odpornościowego organizmu „atakują” np. gruczoły łzowe czy ślinianki i w efekcie uszkadzają je. To prowadzi do zaburzenia ich funkcji – wydzielania łez lub śliny, które mają za zadanie przede wszystkim nawilżanie błon śluzowych, a w przypadku śliny dodatkowo ułatwienie przełykania pokarmu. Często występuje z innymi schorzeniami o podłożu immunologicznym, np. reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) lub toczniem rumieniowatym. Ponad 90 proc. chorych to kobiety. Zazwyczaj choroba pojawia się w czwartej i piątej dekadzie życia.

Życie potrzebuje wilgoci
Najczęstszym (odczuwa go około 95 proc. chorych) objawem zespołu Sjogrena jest uciążliwa suchość oczu i jamy ustnej. Objawami zmniejszonego wytwarzania łez jest: uczucie „obecności piasku” pod powiekami; pieczenie, suchość oczu; nadwrażliwość na światło, dym papierosowy, suche powietrze; zaczerwienienie spojówek; łatwe męczenie się wzroku. Objawami zmniejszonego wytwarzania śliny są: suchość w ustach; problemy z żuciem i połykaniem jedzenia, problemy z mową; utrata lub zaburzenia smaku i węchu; szybko postępująca próchnica zębów; zakażenie grzybicze jamy ustnej.

Inne objawy, jakie mogą odczuwać chorzy z zespołem Sjogrena to między innymi: gorączki o niejasnej przyczynie; uogólniony ból, zmęczenie, słabość; zaburzenia snu; uczucie lęku i depresji; suchość w nosie i w gardle prowadząca do częstszych zapaleń zatok, oskrzeli lub płuc; ból i/lub zapalenie (obrzęk, zaczerwienienie) stawów, które może współwystępować z suchością błon śluzowych lub ją poprzedzać; wysypki skórne, zmniejszona produkcja potu (zauważalna np. przy aktywności fizycznej), światłoczułe (pojawiające się lub powiększające pod wpływem światła) zmiany skórne; u kobiet suchość pochwy skutkująca dyskomfortem, pieczeniem, bólem w czasie stosunku; nagle pojawiające się sinienie rąk połączone z bólem palców (zjawisko to jest nasilane przez niską temperaturę i emocje – tzw. objaw Raynauda) – przyczyną jest napadowy skurcz naczyń krwionośnych w obrębie ręki (zmniejszenie/zatrzymanie dopływu krwi).

Anna Moraniec

• Zdrowie i Uroda